86-18012229099

اخبار صنعت

صفحه اصلی / اخبار / اخبار صنعت / دستکش های نیتریل برای چه مواردی در حفاظت پزشکی، صنعتی، غذایی و ایمنی زیستی استفاده می شوند؟

دستکش های نیتریل برای چه مواردی در حفاظت پزشکی، صنعتی، غذایی و ایمنی زیستی استفاده می شوند؟


چرا دستکش های نیتریل بر بازار دستکش های یکبار مصرف تسلط دارند؟

دستکش نیتریل در سراسر جهان به مواد دستکش یکبار مصرف غالب در سراسر کاربردهای پزشکی، صنعتی، غذایی و ایمنی زیستی تبدیل شده اند، زیرا آنها تنها ماده ای هستند که به طور همزمان ایمنی آلرژی بدون لاتکس، مقاومت شیمیایی و سوراخ شدن برتر، استحکام کششی مناسب برای کاربردهای سخت و مهارت قابل قبول برای کارهای دقیق را ارائه می دهند. هیچ ماده دستکش یکبار مصرف دیگری هر چهار ویژگی را با هزینه رقابتی ترکیب نمی کند، که توضیح می دهد که چرا نیتریل جایگزین لاتکس لاستیک طبیعی به عنوان ماده دستکش ترجیحی در اتاق های معاینه بیمارستان، تولید دارو، تجهیزات پردازش مواد غذایی و آزمایشگاه های ایمنی زیستی در شش قاره شده است.

با این حال، دستکش های نیتریل یک محصول یکنواخت نیستند. مواد پایه یکسان با مشخصات بسیار متفاوت در چهار دسته کاربردی اصلی خود ساخته می شود:

  • دستکش نیتریل For Medical Use باید دارای مجوز FDA 510 (k) (ایالات متحده)، نشان CE تحت اتحادیه اروپا MDR 2017/745 (اروپا)، یا مجوز قانونی ملی معادل باشد. آنها برای نقص سوراخ پین سطح کیفیت قابل قبول (AQL)، زیست سازگاری، و گزینه های استریل برای استفاده جراحی در دسترس هستند، آزمایش شده اند.
  • دستکش نیتریل For Industrial Use با مقاومت شیمیایی، ضخامت و رتبه بندی مقاومت در برابر نفوذ شیمیایی EN 374 یا ASTM به جای استانداردهای نظارتی پزشکی مشخص می شوند. آنها معمولاً ضخیم تر و بادوام تر از دستکش های معاینه پزشکی هستند.
  • دستکش نیتریل For Food باید با مقررات مواد در تماس با غذا مطابقت داشته باشد (FDA 21 CFR 177.2600 در ایالات متحده، مقررات اتحادیه اروپا 10/2011 در اروپا) و باید فاقد مواد افزودنی ناایمن برای غذا باشد. رنگ یک عامل انتخاب حیاتی برای تشخیص آلودگی است.
  • دستکش نیتریل For Biosafety Protection در محیط های آزمایشگاهی و جابجایی عوامل عفونی که ترکیبی از یکپارچگی مانع ویروس و باکتری، مقاومت شیمیایی در برابر ضدعفونی کننده های آزمایشگاهی و عدم وجود پودری که می تواند تجهیزات حساس را آلوده کند، مشخصات اولیه را ارائه می دهد.

انتخاب نامناسب دستکش های نیتریل برای یک برنامه، خطرات انطباق، شکاف های ایمنی و آسیب بالقوه جدی را برای کارگران، بیماران، مصرف کنندگان و یکپارچگی آزمایش ایجاد می کند. بخش‌های زیر راهنمایی‌های فنی و نظارتی خاص مورد نیاز برای انتخاب صحیح در هر دسته را ارائه می‌کنند.

دستکش های نیتریل: علم مواد و چرا عملکرد بهتری از لاتکس و وینیل دارند

لاستیک نیتریل (از نظر فنی لاستیک آکریلونیتریل-بوتادین یا NBR) یک کوپلیمر مصنوعی است که از پلیمریزاسیون مونومرهای آکریلونیتریل و بوتادین در نسبت های مختلف تولید می شود. نسبت اکریلونیتریل به بوتادین در کوپلیمر توازن خواص کلیدی را تعیین می کند: محتوای بالاتر اکریلونیتریل باعث افزایش مقاومت روغن و شیمیایی می شود اما انعطاف پذیری را در دماهای پایین کاهش می دهد. محتوای بوتادین بالاتر انعطاف پذیری و عملکرد در دمای پایین را بهبود می بخشد اما مقاومت شیمیایی را کاهش می دهد. دستکش‌های نیتریل تجاری از کوپلیمرهایی با محتوای تقریباً 25 تا 40 درصد اکریلونیتریل تولید می‌شوند که هم مقاومت شیمیایی قابل قبول و هم انعطاف‌پذیری کافی را برای استفاده از دستکش فراهم می‌کنند.

مزایای مواد اصلی نیتریل نسبت به لاتکس

  • بدون آلرژن پروتئین لاتکس: لاتکس لاستیک طبیعی حاوی پروتئین هایی است که باعث واکنش های حساسیت مفرط با واسطه IgE نوع I در افراد حساس می شود. آلرژی به لاتکس تقریباً 1٪ تا 6٪ از جمعیت عمومی و 8٪ تا 17٪ از کارکنان مراقبت های بهداشتی را تحت تأثیر قرار می دهد که به طور منظم در معرض لاتکس قرار دارند. دستکش نیتریل contain no natural rubber proteins and do not cause latex allergy reactions ، آنها را هم برای کاربران حساس به لاتکس و هم برای استفاده در بیماران مبتلا به آلرژی به لاتکس در محیط های پزشکی ایمن می کند.
  • مقاومت بالای سوراخ شدن: لاستیک نیتریل نسبت به لاتکس لاستیک طبیعی با ضخامت معادل مقاومت در برابر سوراخ شدن بالاتری دارد. در تست استاندارد مقاومت در برابر سوراخ، نیتریل در هنگام آزمایش در برابر سوزن های زیرپوستی و سایر خطرات نوک تیز به طور مداوم از لاتکس بهتر عمل می کند، اگرچه هیچ دستکش یکبار مصرف محافظت قابل اعتمادی در برابر سوراخ شدن سوزن بخیه یا تماس تیز چاقوی جراحی ایجاد نمی کند.
  • مشخصات مقاومت شیمیایی بهتر: نیتریل در مقایسه با لاتکس لاستیک طبیعی که به سرعت در محیط های هیدروکربنی متورم می شود و تجزیه می شود، نسبت به فرآورده های نفتی، روغن ها، گریس ها و بسیاری از حلال ها مقاومت برتری دارد. این امر باعث می‌شود که دستکش‌های نیتریل برای مصارف صنعتی برای کارهایی که شامل روغن، روان‌کننده‌ها، مایعات خودرو و بسیاری از مواد شیمیایی آلی می‌شوند که در آن دستکش‌های لاتکس به سرعت خراب می‌شوند، مناسب باشند.
  • دوام بیشتر و مقاومت در برابر پیری: لاستیک نیتریل نسبت به لاتکس لاستیک طبیعی در برابر ازن، تخریب اشعه ماوراء بنفش و پیری مقاوم تر است. دستکش های نیتریل خواص مکانیکی خود را برای ماندگاری طولانی تری حفظ می کنند (معمولاً 3 تا 5 سال در صورت نگهداری صحیح، در مقایسه با 2 تا 3 سال برای لاتکس) و کاهش کمتری از چرخه دما در طول ذخیره سازی نشان می دهند.

نیتریل در مقابل وینیل در مقابل لاتکس: مقایسه دستکش یکبار مصرف

اموال دستکش نیتریل لاتکس لاستیک طبیعی وینیل (PVC)
ایمنی آلرژی به لاتکس بله (بدون لاتکس) خیر (حاوی پروتئین لاتکس) بله (بدون لاتکس)
مقاومت در برابر سوراخ شدن عالی خوب بیچاره
مقاومت شیمیایی (روغن ها، حلال ها) عالی متوسط بیچاره to moderate
حساسیت لمسی و تناسب خوب to excellent عالی متوسط
سد ویروس و باکتری عالی عالی متوسط (more microholes)
هزینه خرید متوسط to higher متوسط پایین ترین
تاثیر زیست محیطی متوسط (synthetic polymer) بهتر (لاستیک طبیعی) بیچاره (PVC, plasticizers)

دستکش های نیتریل برای استفاده پزشکی: الزامات نظارتی و مشخصات بالینی

دستکش نیتریل For Medical Use در یکی از دقیق‌ترین دسته‌بندی‌های محصولات در تجارت جهانی فعالیت می‌کنند، زیرا شکست آنها در طی اقدامات پزشکی مستقیماً ایمنی بیمار و کارکنان مراقبت‌های بهداشتی را تهدید می‌کند. الزامات نظارتی برای دستکش‌های نیتریل پزشکی به طور قابل‌توجهی فراتر از مواد اولیه و مشخصات عملکرد دستکش‌های نیتریل صنعتی یا مواد غذایی است، و خریداران باید تأیید کنند که دستکش‌های پزشکی دارای مجوز قانونی صحیح برای بازار خاص و کاربرد بالینی خود هستند.

الزامات FDA برای دستکش های نیتریل برای استفاده پزشکی در ایالات متحده

در ایالات متحده، دستکش های نیتریل برای استفاده پزشکی به عنوان دستگاه های پزشکی کلاس II توسط FDA تنظیم می شوند. دو دسته متمایز تحت مقررات FDA وجود دارد که هر کدام استاندارد عملکرد خود را دارند:

  • دستکش معاینه پزشکی (FDA 21 CFR 880.6250): در نظر گرفته شده برای استفاده در معاینات پزشکی و روش های تشخیصی برای جلوگیری از آلودگی متقاطع بین بیماران و کارکنان مراقبت های بهداشتی. باید با ASTM D6978 (روش استاندارد برای ارزیابی مقاومت دستکش های پزشکی در برابر نفوذ داروهای شیمی درمانی) و ASTM D6319 (مشخصات استاندارد برای دستکش های معاینه نیتریل برای کاربردهای پزشکی) مطابقت داشته باشد. AQL (سطح کیفیت قابل قبول) برای عیوب 1.5 یا بهتر است، به این معنی که حداکثر 1.5٪ از دستکش ها ممکن است سوراخ های پین قابل تشخیص در تست یکپارچگی ضد آب داشته باشند.
  • دستکش های جراحی (FDA 21 CFR 880.6250): در نظر گرفته شده برای استفاده توسط جراحان در حین عمل و سایر اقدامات. نگهداری شده روی AQL دقیق‌تر 1.0 یا بهتر، به حداقل مقاومت کششی بالاتری نسبت به دستکش‌های معاینه نیاز دارد و باید در بسته‌بندی استریل موجود باشد. دستکش‌های نیتریل جراحی نیز با ویژگی‌های اضافی مقاومت در برابر سوراخ شدن برای روش‌هایی با خطر سوزن سوزن بالا در دسترس هستند.

دستکش‌های نیتریل برای استفاده پزشکی در ایالات متحده باید دارای مجوز 510 (k) از FDA باشند تا بتوانند به‌عنوان دستگاه‌های پزشکی قانونی به بازار عرضه شوند. محصولات بدون ترخیص کالا از گمرک 510 (k) را نمی توان برای مصارف پزشکی صرف نظر از کیفیت مواد یا ویژگی های عملکرد آنها فروخت. خریداران باید مجوز FDA را با بررسی پایگاه داده 510(k) FDA (قابل دسترسی در fda.gov) با استفاده از نام دستگاه یا شماره 510(k) سازنده که روی جعبه چاپ شده است، تأیید کنند.

الزامات اتحادیه اروپا تحت اتحادیه اروپا MDR 2017/745

در اتحادیه اروپا، دستکش‌های نیتریل برای مصارف پزشکی به عنوان وسایل پزشکی کلاس I (دستکش معاینه) یا کلاس II (دستکش معاینه استریل و جراحی) طبق مقررات اتحادیه اروپا برای تجهیزات پزشکی 2017/745 طبقه‌بندی می‌شوند. علامت CE تحت این آیین نامه برای بازاریابی قانونی مورد نیاز است. دستکش‌ها باید EN 455 بخش‌های 1 تا 4 (دستکش‌های پزشکی برای یک‌بار مصرف) را داشته باشند که عاری از سوراخ‌ها، خواص فیزیکی، ارزیابی بیولوژیکی و ماندگاری را پوشش می‌دهد. نیاز سری EN 455 AQL 1.5 برای دستکش معاینه و 1.0 برای دستکش جراحی است. ، مطابق با الزامات FDA است، اگرچه روش های آزمایش خاص و طرح های نمونه گیری ممکن است در جزئیات متفاوت باشند.

مشخصات ضخامت و استحکام برای دستکش های نیتریل پزشکی

ضخامت مشخصاتی است که اغلب ذکر می شود اما اغلب به اشتباه برای دستکش های نیتریل برای مصارف پزشکی شناخته شده است. حداقل ضخامت مورد نیاز تحت ASTM D6319 0.076 میلی متر در کف دست و 0.051 میلی متر در انگشتان است (انگشتان در اکثر طرح های دستکش نازک تر از کف دست است زیرا انگشتان به انعطاف پذیری بیشتری نیاز دارند). دستکش های معاینه پزشکی ممتاز با ضخامت کف دست 0.10 تا 0.15 میلی متر دوام و مقاومت در برابر سوراخ شدن بیشتری را نسبت به محصولات حداقل مشخصات ارائه می دهند و این به قیمت کمی کاهش حساسیت لمسی است. کاربردهای بالینی با خطر سوراخ شدن یا قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی بالاتر (تزریق انکولوژی IV، مراقبت از تروما، آماده سازی شیمی درمانی) معمولاً دستکش های نیتریل پزشکی ضخیم تر را در 0.15 میلی متر و بالاتر مشخص می کنند.

دستکش نیتریل برای استفاده صنعتی: مقاومت شیمیایی، ضخامت و دوام

دستکش نیتریل For Industrial Use هدف اساساً متفاوت از دستکش های نیتریل پزشکی یا تماس با مواد غذایی است. الزامات اولیه عبارتند از مقاومت شیمیایی در برابر مواد خاص موجود در محیط کار، ضخامت کافی برای مقاومت در برابر تنش های مکانیکی کار، و دوام برای حفظ محافظت در طول دوره های طولانی پوشیدن. دستکش‌های نیتریل صنعتی معمولاً 20 تا 100 درصد ضخیم‌تر از دستکش‌های معاینه پزشکی هستند، نیازی به رعایت استانداردهای یکپارچگی ضد آب AQL که برای محافظت از سد پاتوژن طراحی شده‌اند، نیستند و اساساً توسط EN 374 (دستکش‌های محافظ در برابر مواد شیمیایی خطرناک و میکروارگانیسم‌ها استاندارد مقاومت در برابر میکروارگانیسم‌های شیمیایی ASTM) مشخص شده‌اند.

رتبه بندی مقاومت شیمیایی برای دستکش های نیتریل برای استفاده صنعتی

EN 374 قسمت 3 زمان را در چند دقیقه قبل از اینکه یک ماده شیمیایی چالش برانگیز در مواد دستکش با سرعت قابل اندازه گیری نفوذ کند آزمایش می کند. زمان موفقیت در شش سطح رتبه بندی می شود:

  • سطح 1: زمان موفقیت بالای 10 دقیقه
  • سطح 2: زمان موفقیت بالای 30 دقیقه
  • سطح 3: زمان موفقیت بالای 60 دقیقه
  • سطح 4: زمان موفقیت بالای 120 دقیقه
  • سطح 5: زمان موفقیت بالای 240 دقیقه
  • سطح 6: زمان موفقیت بالای 480 دقیقه

مشخصات مقاومت شیمیایی لاستیک نیتریل، زمان‌های پیشرفت را برای اکثر فرآورده‌های نفتی، روغن‌های معدنی، سوخت‌های خودرو، بسیاری از هیدروکربن‌های معطر و آلیفاتیک و اسیدها و بازهای رقیق از سطح 4 تا 6 نشان می‌دهد. نیتریل در برابر حلال های قطبی خاص از جمله استون، MEK (متیل اتیل کتون)، و اسیدهای اکسید کننده قوی مانند اسید نیتریک دود، عملکرد کمتری دارد، جایی که زمان پیشرفت ممکن است به طور قابل توجهی کوتاهتر باشد و مواد دستکش جایگزین (لاستیک بوتیل برای کتون ها و آمین های معطر، نئوپرن برای اسیدهای اکسید کننده) محافظت بهتری را ارائه می دهند.

تطبیق ضخامت و کاربرد برای دستکش های نیتریل برای مصارف صنعتی

ضخامت دستکش برنامه معمولی مدت زمان مقاومت شیمیایی سطح مهارت
0.08 تا 0.12 میلی متر (نازک) مونتاژ نور، اتاق تمیز، الکترونیک کوتاه (فقط تماس اسپلش) عالی
0.12 تا 0.18 میلی متر (استاندارد) صنعتی عمومی، خودروسازی، تعمیر و نگهداری متوسط (intermittent contact) خوب
0.20 تا 0.30 میلی متر (سنگین) حمل و نقل شیمیایی، قرار گرفتن در معرض حلال، تولید روغن گسترش یافته (تماس پایدار) متوسط
0.30 میلی متر و بالاتر (فوق العاده سنگین) غوطه وری شیمیایی خطرناک، حمل و نقل زباله حداکثر برای نیتریل (سطح 4 تا 6) کاهش یافته است

دستکش های نیتریل برای غذا: انطباق با مقررات، انتخاب رنگ و شیوه های ایمنی مواد غذایی

دستکش نیتریل For Food مجموعه ای منحصر به فرد از الزامات را ارائه می دهد که به طور قابل توجهی با دستکش های نیتریل پزشکی و صنعتی متفاوت است. نگرانی های اصلی رعایت مقررات با قوانین مواد در تماس با مواد غذایی، عدم وجود افزودنی های ناایمن برای مواد غذایی است که می تواند از دستکش به محصولات غذایی مهاجرت کند، و استفاده از رنگ های خاص که اجازه می دهد قطعات دستکش به صورت بصری در خطوط تولید مواد غذایی در صورت پاره شدن دستکش در حین دست زدن، شناسایی شود.

انطباق با مقررات برای دستکش های نیتریل برای مواد غذایی

دستکش های نیتریل برای مواد غذایی باید با مقررات مواد در تماس با غذا در بازارهایی که در آن استفاده می شوند مطابقت داشته باشند:

  • ایالات متحده (FDA 21 CFR 177.2600): اقلام لاستیکی که برای استفاده مکرر در تماس با غذا در نظر گرفته شده اند باید با 21 CFR 177.2600 مطابقت داشته باشند که مواد لاستیکی مجاز را فهرست می کند و محدودیت هایی را برای مواد قابل استخراج تعیین می کند. دستکش‌های نیتریل تماسی با مواد غذایی باید فقط با استفاده از ترکیبات ترکیبی مجاز FDA بدون شتاب‌دهنده‌ها یا نرم‌کننده‌های ممنوعه که می‌توانند به غذا مهاجرت کنند، فرموله شوند. دستکش های معاینه نیتریل یکبار مصرف با مطابقت FDA 21 CFR 177.2600 مشخصات صحیحی برای استفاده از کنترل کننده مواد غذایی هستند.
  • اتحادیه اروپا (مقررات اتحادیه اروپا 10/2011): اقلام پلاستیکی و لاستیکی در تماس با مواد غذایی باید با مقررات اتحادیه اروپا 10/2011 در مورد مواد پلاستیکی و اقلامی که برای تماس با مواد غذایی در نظر گرفته شده اند، و به طور خاص با محدودیت مهاجرت کلی (OML) 10 میلی گرم در هر دسی متر مربع سطح مطابقت داشته باشند. دستکش های نیتریل برای غذا در بازارهای اتحادیه اروپا باید دارای اسنادی باشند که انطباق با این محدودیت مهاجرت و لیست مثبت مواد مجاز در ضمیمه I مقررات را تأیید می کند.

انتخاب رنگ برای دستکش های نیتریل برای غذا: تشخیص آلودگی ضروری است

انتخاب رنگ در دستکش های نیتریل برای غذا یک انتخاب زیبایی شناختی نیست، بلکه یک اقدام کنترل ایمنی مواد غذایی است که مستقیماً با مدیریت آلودگی جسم خارجی در سیستم های HACCP (تجزیه و تحلیل خطر و نقاط کنترل بحرانی) مرتبط است. اگر دستکش در حین جابجایی غذا پاره شود، قبل از اینکه محصول غذایی آلوده از مرکز فرآوری خارج شود، قطعه باید قابل تشخیص باشد:

  • دستکش نیتریل آبی: بیشترین رنگ مشخص شده برای دستکش های نیتریل برای مواد غذایی در سطح جهان است زیرا آبی یک رنگ طبیعی در بیشتر غذاها یا محصولات کشاورزی نیست. قطعات آبی تقریباً در برابر همه انواع مواد غذایی از جمله گوشت، مرغ، محصولات، لبنیات و محصولات پخته شده بسیار قابل مشاهده است، که تشخیص آلودگی را در طول بازرسی بصری عملی می کند و با اکثر تجهیزات تشخیص فلز و بازرسی اشعه ایکس سازگار است.
  • دستکش نیتریل بنفش و بنفش: جایگزینی برای آبی با مزایای مشابه در تشخیص آلودگی. در برخی از تأسیسات غذایی که در آن رنگ آبی با تجهیزات دیگر تأسیسات یا منطقه بندی مرتبط است که باعث سردرگمی بصری می شود، استفاده می شود، و در جایی که رنگ کاملاً متمایز برای دستکش های کنترل کننده مواد غذایی از روش های منطقه بندی و کنترل بهداشت پشتیبانی می کند.
  • دستکش نیتریل سفید و شفاف: برای جابجایی مواد غذایی در محیط های تولید پرخطر توصیه نمی شود زیرا قطعات سفید و شفاف از بسیاری از محصولات غذایی و مواد بسته بندی قابل تشخیص نیستند و تشخیص آلودگی را غیرقابل اعتماد می کند. قابل قبول برای سرویس غذا در جلوی خانه که در آن یکپارچگی دستکش یکبار مصرف می تواند به طور مداوم توسط کاربر و سرپرست نظارت شود.
  • دستکش نیتریل مشکی: به دلایل زیبایی شناختی در محیط های خدمات غذایی به طور فزاینده ای محبوب است، اما برای اکثر برنامه های تولید مواد غذایی مناسب نیست، جایی که سیستم های بازرسی بصری برای تشخیص جسم خارجی بر کنتراست رنگ متکی هستند. قطعات سیاه در بسیاری از محصولات غذایی و در مواد بسته بندی رنگی قابل مشاهده نیستند.

نیاز بدون پودر برای دستکش نیتریل برای غذا

دستکش نیتریل برای غذا باید بدون پودر باشد. پودر نشاسته ذرت که در دستکش‌های پودری استفاده می‌شود برای سهولت در پوشیدن و جلوگیری از چسبیدن داخل دستکش می‌تواند محصولات غذایی را با پروتئین‌های مشتق شده از ذرت آلرژی‌زا آلوده کند، PH و طعم غذا را در سطوح تماس مختل کند و باعث آلودگی بصری سطوح و تجهیزات مواد غذایی شود. تمام استانداردهای اصلی ایمنی مواد غذایی از جمله SQF (غذا با کیفیت ایمن)، BRC (کنسرسیوم خرده فروشی بریتانیا) و IFS (استانداردهای ویژه بین المللی) استفاده از دستکش پودری را در مراکز تولید مواد غذایی تایید شده ممنوع می کند. دستکش های نیتریل بدون پودر برای مواد غذایی با پوشش کلر یا پوشش پلیمری روی سطح داخلی برای سهولت در پوشیدن، مشخصات جهانی برای کاربردهای دستکش تماس با مواد غذایی است.

دستکش نیتریل برای حفاظت از ایمنی زیستی: کاربردهای آزمایشگاهی، عامل عفونی و مواد بیولوژیکی خطرناک

دستکش نیتریل For Biosafety Protection از نظر فنی ترین رده کاربرد در محدوده دستکش نیتریل استفاده می شود، زیرا عواقب شکست دستکش در محیط های آزمایشگاهی سطح ایمنی زیستی (BSL) 2، 3، و 4 می تواند شامل عفونت اکتسابی آزمایشگاهی با پاتوژن های جدی یا بالقوه کشنده باشد. مشخصات دستکش نیتریل برای حفاظت از ایمنی زیستی منعکس کننده این شدت پیامد از طریق الزاماتی است که فراتر از استانداردهای دستکش پزشکی و صنعتی است.

چرا نیتریل برای کاربردهای ایمنی زیستی به لاتکس ترجیح داده می شود؟

انتقال از لاتکس لاستیکی طبیعی به دستکش های نیتریل برای حفاظت از ایمنی زیستی در آزمایشگاه های تحقیقاتی مدرن توسط سه عامل همگرا انجام شده است:

  • حساسیت به لاتکس در پرسنل آزمایشگاه: شیوع آلرژی به لاتکس در بین کارکنان آزمایشگاهی که روزانه 6 تا 8 ساعت از دستکش استفاده می کنند، از نظر تاریخی بسیار بیشتر از جمعیت عمومی بوده است. کارگران آزمایشگاهی که به لاتکس حساس شده اند، نمی توانند با خیال راحت از دستکش های لاتکس در هر زمینه ای استفاده کنند، و آلرژی با قرار گرفتن در معرض مداوم شدت می یابد. تغییر به دستکش‌های نیتریل برای حفاظت از ایمنی زیستی، خطر مواجهه مداوم کارگران حساس را از بین می‌برد و از ایجاد حساسیت جدید در همکارانی که در حال حاضر مقاوم به لاتکس هستند، جلوگیری می‌کند.
  • مقاومت بهتر در برابر مواد ضدعفونی کننده آزمایشگاهی: پروتکل های آزمایشگاهی ایمنی زیستی نیاز به ضدعفونی منظم دست های دستکش دار با ایزوپروپانول 70 درصد، محلول های سفید کننده 10 درصد یا سایر عوامل بیوسیدال در حین استفاده از دستکش دارند. لاستیک نیتریل یکپارچگی ساختاری خود را به طور قابل توجهی بهتر از لاتکس تحت استفاده مکرر ضد عفونی کننده الکل حفظ می کند، با تورم، تخریب و کاهش خواص مانع در طول روز کاری کمتر.
  • مقاومت شیمیایی در برابر معرف های آزمایشگاهی: آزمایشگاه‌های تحقیقاتی با فرمالدئید، گلوتارآلدئید، زایلن و سایر مواد شیمیایی پردازش و رنگ‌آمیزی بافت کار می‌کنند که لاتکس را سریع‌تر از نیتریل تجزیه می‌کنند. مقاومت برتر نیتریل در برابر این مواد شیمیایی خاص، یکپارچگی دستکش را در طول کارهایی که شامل قرار گرفتن همزمان در معرض خطرات شیمیایی و بیولوژیکی است، افزایش می دهد.

الزامات سطح ایمنی زیستی و دستکش های نیتریل برای مشخصات حفاظت زیستی

دستورالعمل‌های ایمنی زیستی CDC و NIH (ایمنی زیستی در آزمایشگاه‌های میکروبیولوژیکی و زیست‌پزشکی، نسخه ششم BMBL) راهنمایی استفاده از دستکش را بر اساس سطح ایمنی زیستی ارائه می‌کند:

  • BSL-1 (عوامل خطر حداقل): دستکش‌های درجه معاینه نیتریل با ضخامت استاندارد (0.08 تا 0.12 میلی‌متر) برای کارهای BSL-1 که شامل عواملی هستند که باعث بیماری در بزرگسالان سالم نمی‌شوند، مناسب هستند. عملکرد حفاظتی اولیه، پیشگیری از آلودگی است تا مانع عامل عفونی.
  • BSL-2 (خطر متوسط، عوامل بیماری زا): دستکش های نیتریل بدون پودر برای حفاظت از ایمنی زیستی در ضخامت 0.10 تا 0.15 میلی متر با AQL 1.5 یا بهتر، مشخصات استاندارد برای کار BSL-2 هستند. دستکش دوتایی (دو جفت دستکش نیتریل که به طور همزمان پوشیده می شوند) برای روش های پرخطر از جمله سانتریفیوژ، سونیکاسیون و جابجایی اشیاء تیز با آلودگی بالقوه مواد عفونی توصیه می شود.
  • BSL-3 (عوامل جدی یا بالقوه کشنده، خطر انتقال تنفسی): دستکش دوتایی با دستکش های بیرونی که بیشتر تعویض می شوند، یک عمل استاندارد است. برخی از پروتکل‌های BSL-3 دستکش‌های کاف بلند شده (به 8 تا 12 اینچ بالاتر از مچ دست) را برای جلوگیری از شکاف بین آستین لباس و دستکش در حین حرکات بازو مشخص می‌کنند. قبل از خروج از مجموعه آزمایشگاهی BSL-3 باید دستکش ها برداشته و دست ها ضد عفونی شوند.
  • BSL-4 (عوامل خطرناک و عجیب و غریب، خطر بالای بیماری کشنده): دستکش‌های نیتریل برای محافظت از ایمنی زیستی در BSL-4 در یک لباس فشار مثبت (کت و شلوار فضایی) یا خط کابینت استفاده می‌شوند که در آن دستکش‌ها به‌طور دائم در لباس یا کابینت ادغام می‌شوند و یک پاکت محافظ مهر و موم شده را به جای دستکش‌های شخصی ارائه می‌دهند.

دو دستکش در کاربردهای ایمنی زیستی

دستکش دوتایی، که در آن دو جفت دستکش نیتریل برای محافظت از ایمنی زیستی به طور همزمان با دستکش داخلی زیر کاف روپوش و دستکش بیرونی روی آن پوشیده می‌شوند، دو مزیت ایمنی متمایز را فراتر از وجود دو لایه دستکش اضافی ارائه می‌دهد:

  • آگاهی از سیستم نشانگر: استفاده از سیستم‌های نشانگر دستکش (دستکش داخلی با رنگ روشن که هنگام سوراخ شدن دستکش بیرونی قابل مشاهده است) بلافاصله به کارگر هشدار می‌دهد که یکپارچگی دستکش بیرونی از بین رفته بدون نیاز به بازرسی بصری بین کارها. این هشدار بی‌درنگ در محیط‌های با غلظت بالا BSL-2 و BSL-3 که ادامه کار با سوراخ کردن دستکش بیرونی نادیده گرفته شده نشان‌دهنده خطر مواجهه مداوم است، حیاتی است.
  • حذف بدون آلودگی: توالی استاندارد Doffing برای دستکش‌های دوتایی در کاربردهای ایمنی زیستی اجازه می‌دهد تا دستکش‌های بیرونی آلوده را بدون تماس با پوست ضدعفونی‌شده با سطح بیرونی دستکش خارج کنید و سپس قبل از برداشتن دستکش داخلی، دستکش را ضدعفونی کنید. این برداشتن مرحله‌ای به‌طور چشمگیری خطر خودآلودگی در حین برداشتن دستکش را کاهش می‌دهد، که در تحقیقات بهداشت حرفه‌ای به عنوان یک مکانیسم مکرر عفونت اکتسابی آزمایشگاهی شناسایی شده است، حتی زمانی که دستکش‌ها به درستی در طول جلسه کار استفاده می‌شوند.

انتخاب، نگهداری و دور انداختن دستکش‌های نیتریل: راهنمای عملی در همه کاربردها

صرف‌نظر از دسته‌بندی کاربرد، چندین اصل راهنمای عملی به طور جهانی برای استفاده و مدیریت صحیح دستکش‌های نیتریل در زمینه‌های پزشکی، صنعتی، غذایی و ایمنی زیستی اعمال می‌شود.

شرایط نگهداری که یکپارچگی دستکش نیتریل را حفظ می کند

دستکش های نیتریل قبل از استفاده باید در شرایطی نگهداری شوند که از تخریب زودرس جلوگیری کند:

  • دما: در دمای 10 تا 30 درجه سانتیگراد نگهداری شود. دمای بالاتر از 38 درجه سانتیگراد اکسیداسیون پلیمر نیتریل را تسریع می کند و باعث کاهش استحکام کششی و ازدیاد طول قبل از استفاده می شود. از ذخیره سازی در نزدیکی لوله های بخار، عناصر گرمایشی یا در زیر نور مستقیم خورشید از طریق پنجره ها خودداری کنید.
  • رطوبت: رطوبت نسبی بین 40 تا 80 درصد مناسب است. رطوبت بسیار کم باعث افزایش بار استاتیک می شود که می تواند باعث چسبیدن دستکش و مشکل در جابجایی شود. رطوبت بسیار بالا باعث تخریب جعبه بیرونی و بسته بندی می شود که ممکن است به دستکش اجازه دهد رطوبت را جذب کند و بر سهولت پوشیدن تأثیر بگذارد.
  • قرار گرفتن در معرض ازن و اشعه ماوراء بنفش: لاستیک نیتریل مستعد ترک خوردگی ازن است که مواد دستکش را در سطح مولکولی ضعیف می کند. دور از تجهیزات مولد ازن از جمله دستگاه های فتوکپی، لامپ های استریلیزاسیون UV، موتورهای الکتریکی و تجهیزات جوش نگهداری کنید. قرار گرفتن در معرض مستقیم اشعه ماوراء بنفش را با نگهداری جعبه ها در محل های نگهداری بسته به جای قفسه های باز نزدیک پنجره ها به حداقل برسانید.
  • ماندگاری: اکثر تولیدکنندگان مدت زمان ماندگاری 3 تا 5 سال از تاریخ تولید را زمانی که در شرایط مناسب نگهداری می شوند، مشخص می کنند. چرخش انبار FIFO (اول به داخل، اول خارج) را برای اطمینان از استفاده از انبارهای قدیمی قبل از تحویل جدیدتر اجرا کنید و از انقضای محصول در انبار جلوگیری کنید.

بستن و بستن مناسب برای به حداکثر رساندن ارزش حفاظتی دستکش

ارزش حفاظتی دستکش های نیتریل نه تنها به خواص مواد دستکش، بلکه به تکنیک مورد استفاده برای پوشاندن و درآوردن آنها بستگی دارد. روش نادرست دافینگ یکی از شایع ترین علل خودآلودگی در محیط های پزشکی، آزمایشگاهی و مواد غذایی است:

  1. قبل از پوشیدن دستکش، دست‌ها را کاملاً با آب و صابون بشویید یا از مالش دست‌های حاوی الکل استفاده کنید و اجازه دهید کاملاً خشک شود. استفاده از دستکش روی دست های خیس یا مرطوب خطر پارگی دستکش را افزایش می دهد و محیطی مرطوب ایجاد می کند که باعث رشد باکتری ها بین پوست و دستکش می شود.
  2. برای انجام دادن، دستکش را در قسمت کاف بگیرید، انگشتان را به داخل بلغزانید و کاف را روی مچ دست بکشید. برای جلوگیری از آلوده شدن قسمت بیرونی دستکش قبل از استفاده از دست زدن به قسمت بیرونی دستکش با پوست برهنه در حین پوشیدن خودداری کنید.
  3. برای خاموش کردن پس از استفاده پزشکی، ایمنی زیستی یا تماس با مواد غذایی: قسمت بیرونی یک دستکش را در مچ دست بدون تماس با پوست بگیرید، دستکش را از داخل و خارج از دست جدا کنید، دستکش برداشته شده را در دست باقی مانده نگه دارید، انگشت برهنه را زیر قسمت داخلی دستکش باقیمانده در مچ قرار دهید، و ابتدا آن را از داخل به بیرون روی دستکش جدا کنید. سطوح بیرونی آلوده اکنون در داخل دستکش های برداشته شده قرار می گیرند و از تماس با پوست یا سطوح تمیز در حین دفع جلوگیری می کنند.

سوالات متداول

1. دستکش های نیتریل از چه چیزی ساخته شده اند و چرا برای اکثر کاربردها بهتر از لاتکس هستند؟

دستکش‌های نیتریل از لاستیک اکریلونیتریل-بوتادین (NBR)، یک کوپلیمر مصنوعی تولید شده از پلیمریزاسیون آکریلونیتریل و بوتادین ساخته می‌شوند. آنها برای اکثر کاربردها بهتر از لاتکس لاستیک طبیعی هستند زیرا حاوی پروتئین های لاتکس نیستند که باعث واکنش های آلرژیک نوع I می شوند (که بر 1٪ تا 6٪ از جمعیت عمومی و 8٪ تا 17٪ از کارکنان مراقبت های بهداشتی با قرار گرفتن در معرض منظم لاتکس تأثیر می گذارد)، مقاومت برتر در برابر فرآورده های نفتی، روغن ها، و بسیاری از مواد شیمیایی ارگانیک، و مقاومت در برابر سوراخ شدن و سوراخ شدن عالی دارند. تنها منطقه ای که لاتکس طبیعی لاستیک به طور سنتی دارای مزیت بود، حساسیت لمسی بود، اما فرمولاسیون های نیتریل لایه نازک مدرن تا حد زیادی این شکاف را برای اکثر کاربردهای بالینی و دقیق حذف کرده اند.

2. آیا می توان از دستکش های نیتریل برای استفاده پزشکی برای جابجایی مواد غذایی استفاده کرد؟

نه لزوما، و این فرض که یک دستکش نیتریل درجه پزشکی به طور خودکار برای استفاده در مواد غذایی ایمن است، نادرست است. دستکش‌های نیتریل برای مصارف پزشکی برای الزامات دستگاه پزشکی FDA 510(k) یا انطباق با MDR اتحادیه اروپا، فرمول‌بندی و تایید شده‌اند، که پارامترهای متفاوتی را نسبت به ایمنی مواد در تماس با غذا نشان می‌دهد. تماس با غذا مستلزم انطباق با FDA 21 CFR 177.2600 (ایالات متحده) یا مقررات اتحادیه اروپا 10/2011 (اروپا) است که انواع ترکیبات لاستیکی و سطوح مهاجرت را به طور خاص برای ایمنی مواد غذایی محدود می کند. برخی از دستکش‌های نیتریل پزشکی ممکن است هر دو الزامات نظارتی را برآورده کنند، اما خریداران باید به جای اینکه تصور کنند مجوز پزشکی به تأیید ایمنی غذا دلالت می‌کند، باید مدارک انطباق با مواد غذایی خاص را تأیید کنند.

3. نیاز AQL برای دستکش های نیتریل برای استفاده پزشکی چیست و چرا اهمیت دارد؟

AQL (سطح کیفیت قابل قبول) برای دستکش‌های نیتریل برای مصارف پزشکی به حداکثر درصد قابل قبول دستکش در بسیاری از موارد اشاره دارد که ممکن است هنگام آزمایش یکپارچگی ضد آب (پر کردن دستکش با حجم خاصی از آب و بررسی نشتی) دارای سوراخ‌های سوزنی یا نقص قابل تشخیص باشند. AQL 1.5 برای دستکش های معاینه پزشکی مورد نیاز است، به این معنی که حداکثر 1.5٪ از دستکش ها ممکن است در تست آب رد شوند. AQL 1.0 برای دستکش های جراحی مورد نیاز است که یک استاندارد دقیق تر است. AQL اهمیت دارد زیرا دستکش‌هایی با سوراخ‌های پین‌های شناسایی نشده هیچ حفاظتی در محل نقص ایجاد نمی‌کنند و خطر انتقال پاتوژن را در روش‌های پزشکی ایجاد می‌کنند. دستکش های نیتریل صنعتی و همه منظوره برای مصارف صنعتی نیازی به رعایت استانداردهای پزشکی AQL ندارند و ممکن است دارای نرخ نقص بالاتری باشند که برای کاربردهای غیر بالینی آنها قابل قبول باشد.

4. از چه رنگی از دستکش های نیتریل برای مواد غذایی در یک مرکز فرآوری مواد غذایی استفاده کنم؟

دستکش‌های نیتریل آبی یا بنفش برای غذا توصیه استاندارد برای استفاده در کارخانه‌های فرآوری مواد غذایی هستند زیرا این رنگ‌ها بهترین کنتراست بصری را در برابر تقریباً همه انواع مواد غذایی، مواد بسته‌بندی و سطوح تجهیزات پردازش ایجاد می‌کنند و در صورت پاره شدن دستکش در حین جابجایی غذا، امکان تشخیص بصری موثر قطعات دستکش را فراهم می‌کنند. رنگ آبی به طور گسترده ای مشخص است زیرا به طور طبیعی در بیشتر غذاها یا مواد خام کشاورزی وجود ندارد و باعث می شود که قطعات آبی بلافاصله قابل تشخیص باشند. دستکش‌های نیتریل مشکی، شفاف و سفید برای محیط‌های تولید توصیه نمی‌شوند، زیرا قطعات این رنگ‌ها می‌توانند از محصولات غذایی یا بسته‌بندی غیرقابل تشخیص باشند و از تشخیص موثر آلودگی در طول بازرسی کیفیت بصری جلوگیری می‌کنند.

5. چه چیزی دستکش های نیتریل برای حفاظت از ایمنی زیستی را از دستکش های معاینه استاندارد متمایز می کند؟

دستکش های نیتریل برای حفاظت از ایمنی زیستی با دستکش های معاینه استاندارد در چندین مشخصات بهینه شده برای موانع آزمایشگاهی و مقاومت شیمیایی مورد نیاز متفاوت است. آنها معمولاً بدون پودر هستند تا از آلودگی نمونه ها و تجهیزات حساس بیولوژیکی و شیمیایی جلوگیری کنند. برای جلوگیری از شکاف بین دستکش و آستین لباس، ممکن است در کاف بلندتر باشند. آنها اغلب در AQL 1.0 یا بهتر برای برنامه های کاربردی با یکپارچگی بالاتر مشخص می شوند. آنها باید در استفاده مکرر از ضدعفونی کننده های آزمایشگاهی (70٪ ایزوپروپانول، سفید کننده رقیق) که برای ضدعفونی دست هنگام استفاده از دستکش استفاده می شود، یکپارچگی خود را حفظ کنند. زمان پیشرفت طولانی برای مواد شیمیایی آزمایشگاهی از جمله فرمالدئید، گلوتارآلدئید و زایلن به جای اینکه فرض شود تأیید می شود. برخی از پروتکل‌های BSL-2 و BSL-3 دستکش دوگانه با دستکش‌های داخلی نشانگر را به‌عنوان یک روش استاندارد مشخص می‌کنند که در استفاده از معاینات معمول پزشکی معمول نیست.

6. دستکش های نیتریل برای مصارف صنعتی برای جابجایی مواد شیمیایی چقدر باید ضخامت داشته باشند؟

دستکش‌های نیتریل برای مصارف صنعتی برای جابجایی مواد شیمیایی باید حداقل ضخامت 0.20 تا 0.30 میلی‌متر برای کاربردهایی داشته باشند که شامل تماس مداوم یا غوطه‌ور شدن با مواد شیمیایی صنعتی، حلال‌ها و روغن‌ها هستند. دستکش‌های صنعتی نازک‌تر در ضخامت 0.12 تا 0.18 میلی‌متر برای تماس متناوب با پاشش مناسب هستند، اما در صورت قرار گرفتن در معرض مداوم سریع‌تر به موفقیت شیمیایی می‌رسند، زیرا ماده شیمیایی باید قبل از رسیدن به پوست از ضخامت مواد کمتری نفوذ کند. برای خانواده‌های شیمیایی خاص که مورد استفاده قرار می‌گیرند، به‌جای تکیه بر مشخصات کلی مقاومت شیمیایی نیتریل، زمان پیشرفت EN 374 را در ضخامت خاص دستکش تأیید کنید، زیرا زمان پیشرفت به طور قابل‌توجهی با ضخامت دستکش و همچنین با نرخ نفوذ ماده شیمیایی خاص از طریق پلیمر نیتریل متفاوت است.

7. چه مدت می توان دستکش های نیتریل را قبل از تعویض آنها پوشید؟

حداکثر زمان استفاده توصیه شده برای دستکش های نیتریل بستگی به کاربرد دارد. در محیط‌های پزشکی، دستکش‌ها یکبار مصرف هستند و باید بین بیماران و هر زمان که یک روش کامل شد تعویض شوند. در حمل و نقل مواد غذایی، دستکش ها باید هر 60 تا 90 دقیقه در حین انجام کارهای تماس مداوم با مواد غذایی، هر زمان که بین دست زدن به غذای خام و پخته جابجا می شود، پس از دست زدن به زباله ها یا مواد آلوده، و پس از هر گونه شکستگی یا تماس دست با سطوح غیرغذایی تعویض شوند. در جابجایی مواد شیمیایی صنعتی، زمان سایش توسط زمان موفقیت EN 374 برای ماده شیمیایی خاص در ضخامت دستکش محدود می شود: برای حفظ حاشیه ایمنی کافی، بیش از 80 درصد زمان موفقیت آزمایش شده را نپوشید. دستکش‌های نیتریل برای حفاظت از ایمنی زیستی در محیط‌های آزمایشگاهی باید هر زمان که ممکن است یکپارچگی به خطر افتاده باشد، هنگام تعویض بین وظایف مختلف خطر، و حداقل هر 2 تا 3 ساعت در تماس مداوم با عوامل بیولوژیکی، تعویض شوند.

8. آیا دستکش های نیتریل در برابر همه مواد شیمیایی مقاوم هستند؟

خیر. نیتریل در برابر حلال‌های قطبی خاص از جمله استون، متیل اتیل کتون (MEK) و تتراهیدروفوران (THF)، در برابر اسیدهای اکسید کننده قوی مانند اسید نیتریک و سولفوریک دود، و در برابر برخی از حلال‌های کلردار عملکرد ضعیفی دارد. برای این مواد شیمیایی، مواد دستکش جایگزین از جمله لاستیک بوتیل (بهترین برای کتون ها و مواد آروماتیک)، نئوپرن (بهتر برای اسیدهای اکسید کننده)، و لایه های مانع ورقه ورقه (Silvershield یا دستکش های 4H برای مقاومت شیمیایی گسترده) محافظت بهتری را ارائه می دهند. همیشه قبل از تکیه بر نیتریل به عنوان تنها مانع شیمیایی برای جابجایی مواد خطرناک، مقاومت شیمیایی خاص دستکش های نیتریل برای استفاده صنعتی را برای مواد شیمیایی واقعی موجود در کار با استفاده از راهنمای مقاومت شیمیایی سازنده و داده های زمان پیشرفت EN 374 بررسی کنید.

9. بدون پودر برای دستکش نیتریل چه معنایی دارد و چرا مهم است؟

دستکش های نیتریل بدون پودر حاوی نشاسته ذرت یا پودر دیگری در سطح داخلی یا خارجی نیستند. این پودر از نظر تاریخی برای تسهیل پوشیدن دستکش و جلوگیری از چسبیدن دستکش ها به یکدیگر در بسته بندی اضافه شده است، اما در کاربردهای پزشکی، غذایی و ایمنی زیستی مشکلاتی ایجاد می کند: در محیط های پزشکی، پودر می تواند حامل پروتئین های لاتکس باشد (حتی وقتی به دستکش های نیتریل اضافه شود)، زخم های جراحی را آلوده کند، بهبودی را به تأخیر بیندازد، و در صورت ایجاد واکنش های التهابی و التهابی در بدن باعث ایجاد واکنش های التهابی در صفاق شود. در کاربردهای غذایی، پودر می تواند محصولات غذایی را با آلرژن ها و مواد خارجی آلوده کند. در محیط های آزمایشگاهی، ذرات پودر نمونه های حساس بیولوژیکی و شیمیایی و تجهیزات تحقیقاتی را آلوده می کنند. دستکش‌های نیتریل بدون پودر جایگزین عملیات کلرزنی یا پوشش داخلی پلیمری برای سهولت در پوشیدن بدون آلودگی مربوط به پودر می‌شوند. FDA در سال 2017 استفاده از دستکش های جراح پودری و دستکش های معاینه بیمار پودری را به طور خاص به دلیل این خطرات مستند در ایالات متحده ممنوع کرد.

10. برای تأیید مناسب بودن دستکش های نیتریل برای درخواست من، چه چیزی را باید روی بسته بندی بررسی کنم؟

برای کاربردهای پزشکی: شماره ترخیص FDA 510 (k) (US) یا نشان CE را با اعلامیه انطباق EU MDR 2017/745 (EU) روی جعبه تأیید کنید. برای کاربردهای غذایی: مطابقت با FDA 21 CFR 177.2600 (ایالات متحده) یا مقررات اتحادیه اروپا 10/2011 (EU) را بررسی کنید و تأیید کنید که دستکش بدون پودر و در رنگ تشخیص مناسب است. برای کاربردهای شیمیایی صنعتی: رتبه بندی مقاومت شیمیایی EN 374 را تأیید کنید و تأیید کنید که خانواده های شیمیایی خاص فهرست شده در نمودار زمان پیشرفت شامل موادی است که با آنها کار می کنید. برای کاربردهای ایمنی زیستی: ساخت و ساز بدون پودر، مشخصات یکپارچگی AQL 1.0 یا 1.5 را تأیید کنید، و تأیید کنید که دستکش هر گونه الزامات سطح ایمنی زیستی اضافی مشخص شده در کتابچه راهنمای ایمنی زیستی تأسیسات یا دستورالعمل‌های کمیته ایمنی زیستی سازمانی را برآورده می‌کند. برای همه برنامه‌ها، بررسی کنید که علامت‌های اندازه با اندازه‌گیری دست شما مطابقت داشته باشد و تاریخ انقضا یا ساخت نشان‌دهنده این است که دستکش‌ها در مدت زمان ماندگاری اعلام شده خود هستند.


اخبار